بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

** شيخ على اكبر نهاوندى از علماى بزرگ مشهد، در كتاب خزينه الجواهر مى فرمايد:
يكى از زاهدان و پرهيزگاران گفت : من با خود عهد و پيمانى بستم كه هر شب از خوابيدن به تعداد معين بر پيامبر (ص ) و اهل بيت طاهرين اش ‍ صلوات بفرستم . يك شب عده اى از دوستانم به حجره من آمدند و با اين كه حجره ام شلوغ شده بود و تا دير وقت طول كشيد و خسته بودم ؛ اما صلوات ها را فرستادم و خوابيدم .
در خواب ديدم پيامبر (ص ) به حجره من آمدند و وجود شريف و نورانى شان باعث منور شدن حجره من شد، سپس به سوى من آمده و فرمودند: كجاست آن دهانى كه بر من صلوات مى فرستاد، تا آن را ببوسم !
من خجالت كشيدم كه بگويم فرستنده آن صلوات ها من بودم ؛ پيامبر صورت مبارك را جلو آورده و بر صورت من بوسه زدند.
از شدت شعف و خوشحالى از خواب برخاستم ، به گونه اى كه همه دوستانم نيز بيدار شدند. ⁽⁶⁶⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

شخصى بود بسيار زاهد و عابد، كه هرگز با كسى آميزش نمى كرد؛ و به مجالس و محافل ، حاضر نمى شد. وقتى ترك عزلت كرده ، ملازمت مجلس ‍ واعظى را اختيار كرد. مردم از آن تعجب نموده ، به او گفتند: موجب ترك عزلت و مداومت بر اين صحبت چيست ؟
گفت : رسول خدا - صلى الله عليه و آله - را در خواب ديدم ، و به من فرمودند: برو به مجلس وعظ فلان واعظ، كه بر من صلوات بسيار مى فرستند، و من از او خشنودم . ⁽⁶⁷⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در كتاب عدة الداعى ابن فهد حلى نقل شده است : صلوات موجب مى گردد كه نام انسان به شرف عرض رسول الله عليه و آله - برسد و آن بزرگوار هم در پاسخ بفرمايد: عليه السلام

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

رسول اكرم - صلى الله عليه و آله - فرمود:
هر كه در كنار قبرم بر من صلوات فرستد آن را مى شنوم ، هر كه از دور بر من صلوات نثار كند آن را مى دانم .⁽⁶⁸⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

رسول خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود:
حق سبحانه و تعالى ، عطا فرمود به ملكى از ملايكه ، اسم هاى همه خلايق را، با اسم پدر ايشان ، و آن ملك بر قبر من ايستاده است ، تا روز قيامت .
پس هر كه بر من صلوات فرستد، آن ملك مى گويد كه : يا محمد! فلان بن فلان ، بر تو فلان قدر صلوات فرستاد و حق تعالى ضامن شده است كه بر هر صلواتى ، ده صلوات بر آن بنده فرستد.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق - عليه السلام - فرمود:
هركس بر پيغمبر و آل پيغمبر در هر روز يك صدبار، صلوات بفرستد، هفتاد فرشته او را در ميان گيرند و آن صلوات را براى رساندن به رسول الله - صلى الله عليه و آله - از رفيق خود سبقت مى گيرند.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق - عليه السلام - فرمودند كه رسول خدا (ص ) فرمود:
در هر مجلسى كه ذكر خدا و ياد نباشد و صلوات بر من فرستاده نشود، آن مجلس براى اهلش مايه حسرت و وبال خواهد بود.
حال در مجالس گناه و معصيت بهتر است كه حرمت صلوات حفظ شود و اصلا صلواتى فرستاده نشود مثل مجالس بازيگران و معركه گيران يا مثلا صلوات هايى كه فروشندگان كالا و اجناس براى گرمى معركه مى فرستند.
ديگر آن كه براى صلوات فرستادن دل و زبان بايد يكى باشد؛ يعنى در حال غفلت زبان مشغول ذكر صلوات نباشد بلكه با حواس جمع مشغول صلوات باشد.
هنگام فرستادن صلوات بايد به گونه اى عمل كرد كه گويى پيامبر حاضر است و مستقيما به آن حضرت سلام مى كنيم .